Janneke Beens (38) verhuist in mei 2025 naar Dwingeloo voor de liefde. Ze laat familie en vrienden achter op de Veluwe om samen met haar vriend een nieuw leven op te bouwen. Maar na complicaties van een maagverkleining komt Janneke thuis te zitten. Haar sociale leven valt stil en de eenzaamheid slaat toe. Dan besluit ze de stoute schoenen aan te trekken. Afgelopen februari meldt ze zich aan als vrijwilliger bij ZZWD.
‘Ik kende hier eigenlijk helemaal niemand en mijn dagen thuis begonnen steeds langer te voelen’, vertelt Janneke. ‘Op een gegeven moment was ik ook wel klaar met Netflix-series kijken en boeken lezen.’
Lichtje uit
Janneke blikt terug op de afgelopen periode. ‘In juni is het zes jaar geleden dat ik een maagverkleining heb ondergaan, dat heb ik gedaan omdat ik niet de moeder kon zijn die ik wilde zijn’, vertelt ze. De operatie lijkt in eerste instantie geslaagd en Janneke valt meer dan zestig kilo af. Na verloop van tijd krijgt ze echter steeds meer lichamelijke klachten. Omdat ze vooral veel pijn heeft tijdens het eten, probeert ze dat zo veel mogelijk te vermijden. ‘Ik heb toen tweeënhalve maand bijna niks gegeten. Op een gegeven moment was ik lichamelijk op’, verzucht ze.
In oktober vorig jaar gaat bij Janneke het lichtje uit. ‘Toen ben ik op zolder gevonden.’ Na een operatie krabbelt ze weer op, maar de pijnklachten houden voorlopig aan. ‘Nu leef ik op sondevoeding en daar ben ik de hele dag druk mee.’ Door haar gezondheid zit Janneke veel thuis. Na twee maanden in sociaal isolement begint de stilte oorverdovend te worden.
Win-win
Wanneer Janneke op een dag langs De Weyert wandelt, komt er een gedachte in haar op. ‘Ik bedacht mij dat er best wat mensen in De Weyert eenzaam zijn, net als ik. En hoe leuk het zou zijn om iets voor deze mensen te kunnen betekenen’, vertelt ze. Vrijwilligerswerk voelt voor Janneke op dat moment als een win-win. ‘Als ik iets voor deze
mensen kan doen, dan doet dat ook iets voor mij.’
Na lang twijfelen gaat Janneke op gesprek. Nog geen week later loopt ze binnen bij dagbesteding Welkom in Dwingeloo. Al tijdens haar eerste activiteit voelt ze dat het inderdaad werkt. ‘Het was geweldig. Echt hartstikke leuk’, vertelt ze. Ook lichamelijk lijkt het goed te gaan. ‘Dat was natuurlijk ook nog best spannend.’
Warm bad
Janneke helpt bij koersbal, een indoorvariant van jeu de boules. Dat doet ze samen met vrijwilliger Mans. ‘Mans is een man met veel humor, dus ik voelde me gelijk thuis.’ Naast het begeleiden van het spel, geniet ze vanaf het eerste moment van de gesprekken met de deelnemers. ‘De mensen zijn absoluut niet verlegen, en daarnaast ook heel nieuwsgierig’, lacht Janneke. ‘Ze zijn bijvoorbeeld benieuwd waar ik vandaan kom.’ Wanneer duidelijk wordt dat Janneke in ’t Harde heeft gewoond, waar ook een legerkazerne is, deelt een bewoner herinneringen aan zijn diensttijd. ‘Dat is dankbaar’, aldus Janneke.
Janneke is enthousiast en heeft besloten om door te gaan met haar activiteiten. Ze is zelfs van plan om deze uit te breiden. ‘Het lijkt mij heel mooi om op een afdeling mee te helpen waar mensen meer zorg nodig hebben. En wie weet,
misschien kan ik hier wel mijn werk van maken.’ Wanneer dat zover zal zijn weet Janneke nog niet. Op dit moment is ze vooral blij om weer onder de mensen te zijn. ‘Ik ben heel blij dat ik deze stap heb genomen’.