Berend Blogt

Lees en bekijk hieronder de ervaringen van Berend in de zorg bij ZZWD, een jaar geleden startte hij met de BBL-opleiding als zij-instromer.

Berend werkte van zijn 15e tot zijn 31e in de handel. In tal van bedrijven. Het ging altijd over verkoopcijfers, uren en geld. ‘Ik miste hier vooral de voldoening en waardering. Ik wilde al heel lang de zorg in, maar had hier nog geen opleiding voor en financieel niet de mogelijkheden om dit te gaan doen. Eind 2017 was ik werkloos en heb ik het besluit genomen net zo lang door te zoeken totdat ik eindelijk wel de mogelijkheid zou krijgen om in de zorg te kunnen werken, en dat ging eigenlijk veel sneller dan ik gehoopt had.’

De buurt verkennen

Ik zit samen met mevrouw op de bank in de huiskamer… Mevrouw is een deftig en statige vrouw met dementie die bij ons op groepswonen woont.

Plotseling buigt ze naar me toe en fluistert: “Waar ben ik eigenlijk?” Ik antwoord: “U bent in Ruinen, u woont hier.” Verbaast kijkt ze me aan… “Echt waar?”
“Ja, u woont hier al bijna een jaar. Kijk maar eens naar buiten, dan kunt u zien dat dit echt Ruinen is.” Mevrouw: “Oh ja, dat zou wel kunnen. Kan ik ook naar buiten om even te wandelen? Ik zal niet weglopen hoor”, fluistert ze nog even.

Omdat het bij ons geen gesloten instelling is, mag mevrouw vanzelfsprekend even naar buiten. We letten dan altijd wel even op dat het veilig genoeg is. Dus ik antwoord: “Jawel hoor, waar wilt u heen lopen.” Mevrouw: “Nou, niet zo ver hoor, dat durf ik niet.” Dus ik stel voor dat mevrouw tot de brievenbus aan het eind van de straat loopt en dan weer terug loopt. Dat vindt ze goed.

En daar gaat mevrouw; trots gaat ze op weg en loopt fier over de stoep. En zoals afgesproken… stopt ze bij de brievenbus, kijkt er even naar, keert en loopt rustig weer terug. Wanneer ik de deur weer voor haar open doe kijkt ze me aan en zegt: “Ja, dit is Ruinen… hier woon ik.” Gerustgesteld nestelt ze zich weer in de bank en geniet van haar thee.

Kom zelf ontdekken of de ouderenzorg bij je past!

Bij ZZWD nodigen wij je van harte uit om eens langs te komen en kennis te maken met ons aanbod aan ouderenzorg in de regio Zuidwest-Drenthe. Wij zijn de meest complete zorgaanbieder in deze omgeving. Wij vinden het leuk om jou een kijkje te geven in onze organisatie. Ontdek van dichtbij de veelzijdigheid en aantrekkelijkheid van onze ouderenzorg. Dit kan zijn in de zorg zelf, in een van onze restaurants, of in de huishouding. 

Weet je al wat je wilt en heb je geschikte diploma's? Solliciteer dan direct en kijk bij onze vacatures.

Neem voor een kennismaking contact op met P&O, stuur hiervoor een mail naar P&O@zzwd.nl.
We zullen dan snel een afspraak met je maken!

Een nachtzoen is waarom werken in de zorg voldoening geeft! Berend Bosma is een jaar geleden begonnen als zij-instromer met werken en leren in de zorg bij ZZWD. Of het hem bevalt? Volg zijn blogs en je weet het!

Weer opnieuw beginnen

Elke ochtend komt er een deel van de bewoners beneden in het restaurant koffiedrinken. Meestal zijn er wel 25 mensen aanwezig. Het leuke is dat de meeste bewoners als kind al in Ruinen woonden. Sommigen hebben een tijdje ergens anders gewoond, maar weer teruggekomen naar Ruinen. Een gezellig ons kent ons dus.

Tijdens het koffiedrinken in het restaurant feliciteer ik meneer. Hij is vandaag 101 geworden. Meneer zit weliswaar in een rolstoel, maar redt zich nog aardig. Rolt rustig van de ene leuke activiteit naar het andere. Koersballen, gymnastiek, presentaties en zoals nu het koffiedrinken, hij is vaak van de partij. En mede omdat meneer nog goed bij is, geniet hij er ten volle van.

Maar hij is dus jarig vandaag; ‘gefeliciteerd met uw verjaardag! 101, best bijzonder hè. En straks ook nog bezoek van de burgemeester.’ (De burgemeester komt vaak bij iedereen die 100 jaar of ouder is geworden op de verjaardag.)

Meneer bedankt me, ‘Ja, ik ben weer 1 geworden, leuk hè?’.
“Ja, gek eigenlijk hè, u begint eigenlijk gewoon weer opnieuw.”
“Jazeker”, zegt meneer enthousiast en tikt lachend op zijn rolstoel “ik kan ook nu niet meer lopen en ik heb weer een luier aan… maar dat is alleen voor de zekerheid hoor trouwens”.

Mooi hoor, 101 jaar oud, heerlijke zelfspot en nog zo kunnen genieten van de oude dag.

Ochtendmens…

Toegegeven… ik zie altijd op tegen de avonddiensten. Wie werkt in de zorg, heeft vaak wisselende diensten. Onze diensten zijn van 7.00u tot 15.00u en van 15.00u tot 23.00u. Ik ben een echt ochtendmens en ben ’s ochtends altijd voor 6 uur klaarwakker, ook al kan ik uitslapen. Zo’n late dienst is dan best pittig.

Al voor het avondeten zijn de bewoners wat onrustig, ook dat nog… Het eten gaat gelukkig goed, koffie om half 7 en vervolgens gaat om 19.00u de eerste naar bed. Om half 8 is het werk even gedaan, wat nu? Twee bewoners zijn nog steeds onrustig, steeds aan de sjouw en steeds komen ze naar mij toe en vragen naar dingen die in hun beleving er nog zijn (ouders echtgenoot enz.), maar in het echt niet… dementie is een vreselijke ziekte. Pff…als dit tot 23.00u door gaat, kan je mij opvegen. Wat nu?

“Dames, kom eens bij me zitten, groepsoverleg”, begin ik tegen de bewoners en ze komen bij mij aan de tafel zitten. “Wat zullen we vanavond eens gaan doen?” Geen reactie… Ik besluit een bal te pakken en rol de bal over de tafel. “We gaan eens even wat actiefs doen”. Niet veel later doen de bewoners fanatiek mee en de ballen rollen driftig over tafel heen en weer. Na een kwartier pak ik het kegelspel. Echte bowlingkegels voor in huis. De bewoners vinden het prachtig! Drink en fruitpauze tussendoor en na een uurtje is het mooi geweest. “Afterparty aan de eettafel!” En daar zitten we dan om half 10 met een drankje, cashewnoten en bewoners in een opperbeste stemming. “Tijd om naar bed te gaan”, vraag ik, en de bewoners knikken. En zo gaan de bewoners moe en tevreden naar bed… doe ik de laatste klusjes en kijk nog eens op de klok… 23.00u, “NU AL?!” Zo, die avond is voorbij gevlogen.